Internet strateeg in een reclameverpakking
Tijs is één van die zeldzame talenten die het internet echt snappen. Niet alleen de technologie, maar ook hoe mensen en merken erdoor beïnvloed worden. Als strategic planner legt hij grote bedrijven uit hoe ze het internet in hun strategie kunnen verwerken. Daarnaast heeft hij zijn hobbyprojectjes, die al meerdere keren Slashdot haalden.
En toch denk ik altijd dat Tijs eerder de mindset van een developer heeft dan van een reclamejongen. Als je ziet hoe hij door technologie gefascineerd raakt en hoe graag hij ermee experimenteert, dan twijfel ik soms of er geen ondernemende ingenieur in hem verborgen zit. Laat ons eens proberen of we die er uit kunnen halen.
WERK
Je werkt sinds een tijdje als strategic planner bij Proximity BBDO en niet langer bij een kleiner bureau. Wat zijn de grootste verschillen?
Wat ik vooral merk is dat klanten ons bureau voor veel meer dan enkel campagnes inschakelen. Het start vaak met een campagne, maar je merkt dat ze graag luisteren naar het ruimere plaatje.
Kunnen die bedrijven dan zelf niet op een goed idee komen?
Een groot bedrijf is vaak zo gestructureerd dat het niet evident is om nieuwe ideeën naar boven te laten borrelen. Bovendien word je na een tijdje blind voor dingen die voor een buitenstaander klaar en duidelijk zijn: een frisse kijk op de zaken werkt.
Zijn de digital natives de nieuwe wonderkinderen van het bedrijfsleven?
Uiteraard niet. Al heb ik wel eens het gevoel dat de “native” kennis en het feit dat heel wel jonge mensen zich online sterk profileren leiden tot hoge en misschien wel verkeerde verwachtingen. Ik merk in mijn omgeving dat nogal wat jongeren daarmee worstelen. Nefast voor de werkgever én de motivatie van de betrokkene.
Hoe blijf jij gemotiveerd?
Zelf werk ik liefst in een rush: zo snel mogelijk van idee tot uitwerking. Als ik iets tijdelijk aan de kant schuif, riskeer ik mijn oorspronkelijke enthousiasme te verliezen en met iets anders te starten. Regelmatig nieuwe uitdagingen en veel variatie houden me gemotiveerd.
ECONOMIE
Zelf heb je al een aantal eigen internetprojecten gelanceerd. Waarom heb je nooit de stap gezet om er een bedrijfje rond uit te bouwen?
Wat me afschrikt is precies dat gebrek aan variatie. Dat ik, naast het bedenken en het in de markt zetten van toepassingen, ook zou moeten bezig zijn met de minder aantrekkelijke kanten: klanten opvolgen, project management en financiëel beheer bijvoorbeeld. Ik ben niet zo goed in de gestructureerde fase van een project en ik heb eigenlijk ook weinig zin om daar vandaag te veel mee bezig te zijn.
Wat als je nu voor die structurele zaken ondersteuning zou krijgen, zou je dan iets willen opstarten?
Er zijn wel projecten waar ik spijt van heb dat er niet meer van is gekomen. MetaTale bijvoorbeeld is een dienst die toelaat om lijsten van invloedrijke social media gebruikers te genereren. We hadden een goed idee op het juiste moment, hebben er keihard aan gewerkt maar zijn er niet in geslaagd om het helemaal in orde te krijgen.
Ik ben de juiste partner trouwens nog nooit tegengekomen. Iemand die tegelijkertijd even enthousiast en bevlogen kan zijn als ikzelf, maar anderzijds wél kan structureren en organiseren. En moest ik zo iemand tegenkomen, dan weet ik nog steeds niet of ik een start-up zou willen starten. Ik voel me prima in een bureau. Ik mag nadenken en creatief zijn, andere collega’s zijn specialist in het concreet en naadloos uitwerken. De reclamesector is misschien wel de ideale omgeving voor ongeduldige mensen die graag “bedrijfje spelen”.
INTERNET
Als digital native doe je aan lifecasting: alles wat je doet verschijnt op het internet, tot en met je exacte locatie via Foursquare. Wat is de fun hiervan?
Eigenlijk heb ik een obsessie voor statistieken en dingen in kaart brengen. Ik kick er op dat je de kleinste details kan meten en er grafieken van kan maken. Vroeger deed ik bijvoorbeeld zelden aan sport. Maar sinds ik met Runkeeper perfect mijn prestaties kan bewaren en delen, sla ik bijna geen enkele week over.
Daarom spreekt Foursquare me ook aan: meten waar en hoe vaak je op een bepaalde plaats passeert, dat vind ik leuk. Voor de rest heb je er zelf voorlopig maar weinig aan. Maar dat was eigenlijk net zo in het begin van Twitter. Toen vroegen mensen ook naar het nut en was het moeilijk om een zinnige uitleg te bedenken. Vandaag zien we welk belangrijk instrument Twitter kan zijn.
Je Loop projectje (http://loophq.com) is ook zo’n leuke lifecasting toepassing. Kan je daar iets over vertellen of is dat nog geheim?
Nee, geheim is het niet echt. Het idee is gebaseerd op de Seinfeld Calender. Dat is een methode die je helpt om terugkerende vervelende taken vol te houden. Seinfeld moest dagelijks een nieuwe grap bedenken. Hij ontdekte dat, wanneer hij elke dag een kruisje op de kalender zette na het verzinnen van een mop, dat motiverend werkte. De psychologische truc is dat je jezelf motiveert door zo lang mogelijke reeksen van kruisjes te maken. Uiteindelijk ben je bezig met dat kruisje en niet meer met de vervelende taak die je moet uitvoeren. Dat principe hebben we op een leuke manier in Loop verwerkt. Door het daarnaast ook nog eens te linken aan social media, kunnen al je vrienden je vooruitgang volgen en ontstaat er een soort van positieve groepsdruk.
Wat is volgens jou de volgende evolutie in het internet?
Ik ben momenteel nogal gefascineerd door het kruispunt van mobile, social media, location based services en CRM. Daar staat er vanalles te gebeuren. Ik heb een conceptje gelanceerd dat ik loyalcation heb genoemd. Ik moet er nog een betere naam voor verzinnen, maar het is een combinatie van loyalty en location based services. Als we vandaag over CRM spreken, dan gaat dat over toepassingen die enkel voor grote bedrijven zijn weggelegd. De bakker om de hoek moet nog steeds met een stempelkaart als getrouwheidssyteem werken. Die bakker zou nochtans met een eenvoudige combinatie van Foursquare en Facebook aan klantenbinding kunnen doen.
Op die manier kan je bijvoorbeeld ook een restaurant binnenstappen terwijl de ober je verwelkomt met een aperitiefje van het huis omdat het de derde keer in een jaar tijd is dat je er komt eten. Wie je bent, je voorkeuren en hoe vaak je ergens komt worden vandaag al met de bestaande tools geregistreerd. Er is dan ook verrassend weinig extra technologie nodig om het scenario werkelijkheid te maken. Loyalcation zal er voor zorgen dat kleine bedrijfjes op een veel slimmere manier met hun klanten kunnen omgaan.
ETEN
Je bent vegetariër. Is dat uit overtuiging?
Ja, dat is toch wel omwille van ethische redenen. Vroeger was ik zelfs een would-be wereldverbeteraar en probeerde ik anderen te overtuigen dat vlees eten niet goed is. Dat is tegenwoordig beperkt tot mijn jaarlijkse bijdrage aan de vegetariërsbond. Er zijn twee opmerkingen die ik vaak te horen krijg: de eerste is dat vegetarisch eten minder lekker en gevariëerd zou zijn. Maar net doordat je bewuster met voedsel bezig bent en op zoek moet naar alternatieven, kom je veel meer ingrediënten en gerechten tegen en ontdek je veel meer van andere eetculturen. Een tweede opmerking die ik al eens krijg is dat je op je eentje de wereld toch niet kan veranderen. Ik geloof daar niet in: als voldoende mensen hun eigen bijdrage leveren, dan zijn we al snel met een hele hoop.
Heb je een restaurantsuggestie?
Niet specifiek. Ik probeer wel op zoek te gaan naar restaurants uit andere culturen zoals Indisch, Oosters of Zuid-Amerikaans. Hoe meer smaken en mogelijkheden, hoe liever.
Tijs en ik aten pizza in het Italiaans restaurant Ascoli in Leuven. Ondanks het feit dat de Munststraat zowat de Rue des Bouchers van Leuven is, was er nog nooit voordien iemand met Foursquare ingecheckt.



Commentaren
Persoonlijk geloof ik ook wel
Persoonlijk geloof ik ook wel in die loyalcation maar het is nog te weinig ingeburgerd. Er zou een grote campagne op touw gezet worden om de awareness te vergroten bij de kleinere bedrijven. Ze kennen het (nog) niet en maken er dus (nog) geen gebruik van. Ik kijk er al naar uit een groot bord te zien in de supermarkt om de hoek met daarop "check hier in met 4sq en maak kans op ...", of iets dergelijks. Engagement op een digitale manier. Een opportuniteit om jonge mensen te strikken en je imago ook wat hipper te maken.
Mss is hun eerste stap nog een fanpage op Facebook. Een lokale frituur doet het hier al en dat werkt énorm goed. Jongeren voelen zich aangesproken en vooral krijgt de uitbater een 'hip' label opgespeld.
Ik denk dat Tijs het ook zo
Ik denk dat Tijs het ook zo bedoelt: begin met de tools die er zijn, en schrijf er daarna een toolset rond wanneer er nieuwe behoeften opduiken.
Ook de Tiense cremerie SweetArt doet dat fantastisch: http://www.facebook.com/pages/Tienen-Belgium/Sweet-Art/23265856516
Unizo zou hierin opleidingssessies voor zelfstandigen moeten organiseren.
Mooi interview met
Mooi interview met verantwoorde inhoud; de kloof tussen de RvB met 60-ers en digital natives van 20 dichten kan enkel maar door doseren (in beide kampen).
Social CRM: begin met The Conversation Manager te lezen; je zal veel 'dat wist ik al'-gevoelens krijgen, maar de aha-erlebnissen zijn zeker meegenomen.