Skip directly to content

Serial Entrepreneur in Brugge

Lunchinterview met: 
Olivier Dujardin

Hartje Brugge. Met mijn reflexcamera val ik niet op tussen de toeristen in het klassehotel Casselbergh. Ik vind Olivier aan een tafeltje in de ontbijtzaal. Waarom lunchen als je met een ontbijt vóór de werkuren hetzelfde kan bereiken?

 

Olivier houdt dan ook van een efficiënte aanpak: 'De cultuur van lunchmeetings is echt niets voor mij. Het idee alleen al om een klant met een diner te moeten verleiden om daarna de aanval in te zetten, ik mag er niet aan denken. Ik word trouwens zenuwachtig als ik te lang moet stilzitten.' Zijn iPad ligt al klaar op tafel, ik zal mijn best moeten doen om hem niet te vervelen.

Als kind van een West-Vlaamse industriële familie was Olivier in de wieg gelegd om zijn ouders op te volgen. In plaats daarvan heeft hij achtereenvolgens een reclamebureau gesticht, de online marketing bij Sunparks opgestart en begon hij samen met Dominique Tanaka The Online Company. Sinds kort gaat hij met de overname van Travelmediaweer solo, klaar voor een nieuw avontuur.

WERK

En Olivier, om hoe laat moet je gaan werken?

Ja, dat kies ik nu zelf hé. Voor een stuk is dat ook de reden dat ik Travelmedia overgenomen heb. De structuur van The Online Company was wat te ingewikkeld geworden. Als er veel partijen zijn om mee af te stemmen en verantwoording aan af te leggen dan ben je niet altijd even gefocussed bezig. Mensen rondom mij vertellen me dan ook weleens dat ik een gebrek aan focus heb. Zelf ben ik het daar niet helemaal mee eens, want al onze activiteiten lagen in elkaars verlengde en waren complementair. Maar vanaf nu weet ik tenminste dat ik mij van 's morgens tot 's avonds maar op 1 ding moet concentreren en dat is het success van Travelmedia.

Dan sta je er nu alleen voor, opnieuw zonder medewerkers.

Toch niet, ik heb 1 trouwe medewerker die al jaren voor mij werkt in dienst. Meer hoeft voor mij momenteel niet. Over het algemeen blijven medewerkers mensen die involved maar niet committed zijn. Op momenten dat het moeilijk wordt voel je toch dat verschil. En medewerkers vragen ook coaching en bijsturing, iets waar je ook veel energie insteekt. Niet mijn specialiteit.

Ben je zelf ooit werknemer geweest?

Nee, ik zou niet weten wat dat is. Ik kan het mij niet inbeelden wat het is om alle dagen te zeggen “Ik moet naar mijn werk gaan”. Zoveel mensen die daarover zagen en klagen. Echt gelukkig kan je daar toch niet van worden. Laatst las ik dat 95% van onze activiteiten zuiver routine zijn: opstaan, ontbijt, aan een bureau gaan zitten, opnieuw in de file staan... Niemand stelt dat blijkbaar in vraag. Zelfs iets eenvoudig als op de werkvloer af en toe de opstelling van de bureaus eens totaal omgooien kan al een volledig nieuwe sfeer opleveren. Thuis zet je de zetels toch ook af en toe eens anders?

Misschien moet je dan maar zuiver op freelancers vertrouwen?

Vroeger, in het reclamebureau, werkten we bijna exclusief met freelancers. Ik vond dat een heuse hel. CD's in elkaars brievenbus gaan steken, eindeloos telefoneren om zaken af te stemmen: dat is een echte handicap. Als je samen wilt ondernemen moet je toch face to face samenwerken? Veel problemen worden dan spontaan opgelost, bijvoorbeeld tijdens een korte brainstorm.

Dan ben je ook zo geen voorstander van telewerken?

Ik weet niet of dat de toekomst is. Voelen die telewerkers nog wel teamspirit? Ik geloof eerder in het aangenamer maken van de tijd die mensen samen op het werk spenderen. Als je “Delivering Happiness” van Tony Hsieh leest dan zie je dat het creëren van de juiste atmosfeer en betrokkenheid enorm belangrijk is. Door de fun factor te introduceren lijkt het niet meer op “naar je werk gaan”.

Is het niet zo dat het eerder gaat om mensen autonomie te geven in plaats van fun?

Zeker, ik geloof dat het belangrijk is om mensen voldoende vrijheid te geven. Ik doe dat trouwens ook met leveranciers. Laat mensen doen waar ze goed in zijn zonder ze continu te controleren. Dan krijg je resultaten. Maar tegelijkertijd besef ik dat er een hoop jobs zijn die saai en repetitief blijven. Iemand moet de koffiekoeken hier aanvullen, hé.

 

INTERNET

Welke innovaties verwacht jij de komende tijd in onze internet business?

Eigenlijk ben ik daar zo niet mee bezig. Ja, onze business is zuivere internet business. Maar dat wil niet zeggen dat wij telkens naar innovaties op zoek zijn. Ik geloof niet dat omdat je op het internet onderneemt dat je ineens iets anders moet gaan doen. Ik pas gewoon koopmanschap met gezond verstand toe op het medium internet. Daar komt weinig innovatie bij kijken.

Je beweert dat succesvol ondernemen op internet geen innovatie vergt. Verdrink je dan niet in de massa?

Vreemd genoeg niet. Veel internet ondernemers proberen net te veel te doen. Een complex platform, nieuwe producten, veel investering. Ik geloof daar niet in. Als je bekijkt wat we met het product Tradetracker gerealiseerd hebben dan is daar niets vernieuwend aan. Toch zijn we er op 2 jaar tijd in geslaagd om marktleider te worden. We hebben nochtans minder features dan de concurrentie, maar een betere en lokale klantenservice. Simpel toch?

Eenvoud als rode draad doorheen jouw internet ondernemingen. Eigenlijk kopieer je gewoon naar internet wat anderen al succesvol deden offline.

Daar is toch niets mis mee? Kijk naar www.vakantiepromos.be: een lijst van 20 last minute aanbiedingen op CPC basis. Quasi zonder investering levert dit genoeg op om een fulltime mee te financieren, met enkel een nieuwsbrief vermelding als communicatiekanaal. Dat wil niet zeggen dat je snel snel iets in elkaar moet steken. Je moet de tijd nemen om de dingen zo eenvoudig te maken dat enkel de essentie overblijft, dat is de kunst. En daarna moet je niet te veel meer filosoferen, gewoon doen. Concentreer je op een goede uitvoering in plaats van op 101 innovaties.

ECONOMIE

Ik heb het ondertussen begrepen: innovatie is niet de redding van onze economie. Wat dan wel?

Ik geloof inderdaad niet dat we altijd innovatief moeten zijn. Zelf zou ik het ook niet aandurven om out of the blue met een avontuurlijk nieuw internetconcept te beginnen. Veel te twijfelachtig, ik concentreer me liever op de bread & butter projecten. Lokale kennis en verankering zijn daartegen wel belangrijk. Veel aanbieders uit het buitenland kennen de eigenheid van onze markt niet en daar kunnen we ons voordeel mee doen.

Het kleine België als entiteit op zich?

Ja, dat is wel een probleem. Als je iets opstart wat succesvol is stoot je al snel op een soort glazen plafond. Schaalgrootte is een echt probleem in ons land. Je kan gewoon niet verder doorgroeien.

Met als gevolg dat ons land achterop begint te hinken.

In de e-commerce wereld merken we dit zeer sterk. We hebben een enorme achterstand op onze buurlanden. Het is niet evident om te investeren in webshops met een dergelijk klein potentiëel. Met een Amerikaanse oplossing als Shopify kan je hier bijvoorbeeld niets aanvangen. Er is geen ondersteuning voor Belgische betaalmethodes, verzendmethodes, tweetaligheid of voor onze BTW wetgeving. Het verbaast me dan ook dat bedrijven als een Truvo hier geen initiatief nemen. 10 jaar geleden had de Gouden Gids hier nochtans een platform, maar ze waren veel te vroeg.

LEKKER ETEN

Geen fan van zakenlunches, dan ook geen liefhebber van lekker eten?

Dat wel. We zitten dicht bij de kust, dus op restaurant kies ik altijd een lekkere vis omdat ik dat zo moeilijk vind om thuis klaar te maken. Een verse zeetong met frietjes en verse mayonaise bijvoorbeeld. Maar zelf uitgebreid koken dat doe ik niet, nee. Ik heb daar het geduld niet voor.

Heb je nog een restaurantsuggestie of blijft het bij koffiekoeken in een hotel?

We zijn ooit met de familie eens naar Barcelona getrokken voor een dinner. We hebben niet echt een traditie van familiefeesten, maar daar hebben mijn ouders en schoonouders elkaar echt leren kennen in een ongedwongen sfeer. Super gezellig en echt topkwaliteit. Dus mijn restaurantsuggestie is zonder twijfel “7 Puertas” in Barcelona.

 

Toen ik Olivier uitnodigde vond ik hem een echte innovator. Na het gesprek denk ik daar anders over, maar zeker niet in negatieve zin. Olivier is een serial entrepreneur met zijn voeten op de grond. Voor mij is realiseren zonder innoveren een nieuwe manier om je kennis en kunde aan te wenden. Als advies gaf hij me mee om vooral te doen wat ik graag doe. Dat zal ik zeker doen, maar wat ik vooral onthoud is dat low hanging fruit veel makkelijker te plukken is dan nog niet bestaande genetisch gemanipuleerde vruchten. Bedankt, Olivier!