Skip directly to content

Bedrijvenbouwer in Gent

Lunchinterview met: 
Bart De Waele

Websitebouwer. Het klinkt bijna als een ambacht, zoals klompenmaker of mandenvlechter. Is Bart een stielman of een gewiekst ondernemer? Ik zal het hem zo dadelijk vragen.

Bart De Waele behoeft geen introductie in het internet wereldje. Zaakvoerder van Netlash, oprichter van Talking heads en vooral overal en altijd aanwezig in social media en op evenementen.

WERK

Hoe zit dat nu Bart. Websites bouwen is toch een stukje black magic, niet?

Websites bouwen blijft inderdaad een stukje een creatief proces. Het “proces” gedeelte is net datgene wat er voor zorgt dat je het ambachtelijke ontloopt en er een bedrijfsmodel achter kan plaatsen. Toen Netlash pas opgestart was hadden we dit nog niet zo goed onder de knie. Maar nu ben ik er toch wel fier op dat we volgens een vaste methodiek werken die zorgt voor een grotere reproduceerbaarheid en kwaliteitsborging.

Je werkt volgens een vast recept. Zo kan iedereen het eigenlijk hé.

Ons model wordt vaak gekopieerd, ja. Ik heb daar ook geen probleem mee, uiteindelijk is wat ik vertel ook geen rocket science maar grotendeels gezond verstand. Je moet het proces ook nog goed kunnen uitvoeren. Maar soms doet het toch pijn om anderen met jouw concept te zien scoren, al streelt het anderzijds ook wel het ego, natuurlijk.

Is Netlash dan eerder een fabriek in plaats van een creatief bedrijf?

Ik vergelijk ons inderdaad wel eens met een fabriek, ja. Maar dan wel de moderne versie waar mensen voldoende ruimte hebben om hun stukje in te vullen. Ik sta erop dat een developer ook iets van usability kent, en omgekeerd. Sinds we van 6 naar 18 personen gegroeid zijn heeft het model zijn deugdelijkheid bewezen. We zijn nu eigenlijk 3 keer het bedrijf wat we 2 jaar geleden waren, met 3 onafhankelijke teams die hun eigen projecten beheren. Ik denk er zelfs aan om die teams een eigen P&L te geven zodat ze meer keuzevrijheid krijgen in hoeveel tijd ze in welke projecten investeren. Zolang ze het afgesproken proces maar volgen.

Wordt Netlash dan meer een conglomeraat van verschillende webteams? Uiteindelijk kan je dan evolueren naar een model dat je ook teams hebt die niet meer aan het bedrijf gebonden zijn maar wel voor projecten van het bedrijf werken, of gaat dat te ver?

Het is inderdaad een punt dat we ervoor moeten zorgen dat de teams voldoende aan het bedrijf gebonden blijven. Er zijn wel voordelen om in een groter geheel ingebed te zitten. Denk maar aan administratie en verkoop. We moeten dus zorgen dat Netlash voldoende meerwaarde blijft creëren. Over het model van een virtueel webbureau had ik op die manier nog niet nagedacht.

Wat is jouw grootste sterkte?

Wat ik vind dat ik zelf goed kan is een boodschap vertalen naar verschillende doelgroepen. Als ik met developers praat, dan ben ik developer. Als ik met marketeers praat, dan spreek ik hun taal. Het gebeurt wel eens dat ik voor een zaal vol bedrijfsleiders praat en er een developer in de zaal zit. De reactie van die developer is dan “wat een gebakken lucht verkoopt Bart nu toch”, maar voor die bedrijfsleiders is dat geen gebakken lucht, maar hun dagelijkse realiteit.

Maar je hebt wel degelijk een technische bagage?

Ik denk dikwijls: Als kind bouwde ik vroeger met lego blokjes, als programmeur bouwde ik met code en nu als ondernemer bouw ik bedrijven met mensen. Het is een mooie evolutie. De beste programmeurs hebben trouwens vroeger met Lego gespeeld en niet met Playmobil.

Als ik je bezig zie dan ben je toch bovenal een geboren verkoper.

Vroeger toen ik bij de bank werkte heb ik geleerd wat ik niet wil doen: Ik wil geen sales bedrijf zijn. Op een zeker moment verkocht ik beleggingen en had een klant die een belangrijke som geld wilde plaatsen. Omdat ik in mijn achterhoofd wist dat ik mijn target voor die maand toch al behaald had, raadde ik hem aan om nog even te wachten. Toen heb ik beseft dat ik verkeerd bezig was. Sales mag geen doel op zich zijn.

Waarom ben je dan met Netlash gestart, om websites te verkopen?

Ik ben Netlash gestart niet vanuit de gedachte om groot te worden, maar omdat ik er zoveel slechte websites waren in België. En ik vond dat ik daar iets over te vertellen had. Daarom werken wij nu ook alleen maar voor klanten die onze filosofie volgen. Wij verkopen geen websites, wij verkopen Netlash websites. Dat zorgt voor een serieuze schifting onder de klanten, maar hierdoor wordt zowel ons verkoops- als productieproces gemakkelijker.

Je verkoopt vanuit een overtuiging.

Onze manier van werken sluit aan bij mijn principe om geen sales gedreven bedrijf te willen zijn. Als evangelist predik ik onze manier van werken. Mijn kennis over hoe je een goede website moet bouwen stel ik gratis ter beschikking op congressen en evenementen.

Je steekt zeer veel tijd in je PR op internet en op congressen. Maar bereik je daar wel het juiste doelpubliek mee? Je bent bekend in de internet sector, maar daar zitten je klanten niet.

Mijn online persoonlijkheid levert natuurlijk in eerste instantie bekendheid op binnen een beperkte kring. Toen ik mijn blog begon, schreef ik bijna uitsluitend voor mensen actief in de internet sector. Maar ik geloof dat dit in concentrische cirkels werkt. Je moet het niet hebben van je netwerk, maar van het netwerk van je netwerk. Het is je netwerk dat voor jou aan het verkopen gaat.

Maar de beste verkoper van je bedrijf ben je uiteindelijk toch zelf.

Ik spreek op evenementen binnen en buiten de internet sector en het is evident dat die laatste categorie een directere payoff heeft. Dat zorgt ervoor dat er een pull ontstaat en dat we ons product niet naar de markt moeten pushen. De vraag is natuurlijk hoe schaalbaar die aanpak is, want onze groei blijft op die manier sterk aan mijn persoon gebonden. Ik kan moeilijk mensen mee inschakelen in sales, want die gaan dan achter klanten aanlopen en dat is net wat ik niet wil.

Waar wil je nog geraken met Netlash?

Netlash heeft heel duidelijke doelstellingen voor 2015. Over 5 jaar moeten mensen die in België een website overwegen aan 4 dingen denken: 1. Ik moet bij Netlash zijn. 2. Maar zou ik wel cool genoeg zijn om klant te kunnen worden? 3. Ze zijn verdorie wel duur 4. Maar ze zijn het waard. Met deze positionering willen we ons van de onderkant van de markt onderscheiden.

Slechts nieuws voor de bakker en de slager. Die zullen wel niet cool genoeg zijn.

Nee, de bakker en de slager zullen niet meer bij ons terecht kunnen. Maar daarvoor hebben we dan ook een ander initiatief opgezet, namelijk E-ON. Dit is een marketing bureau wat zich specifiek op websites voor de KMO richt.

Is dat waar jij je kicks van krijgt, steeds nieuwe dingen oprichten?

Ik oscilleer constant tussen focus houden en “er zit toch meer in”. In die zin ben ik een echte ondernemer. In 2008 stond Netlash helemaal op de kaart en dacht ik “Is dit het nu?”. Ik begon me zowat te vervelen. Ik heb toen ook dankzij mijn personal coach dat plafond weten te doorbreken en nieuwe doelstellingen gezet. Het is toen dat we Talking Heads opgericht hebben, de investering in Tagger.fm gedaan en het groeipad voor Netlash uitgetekend. Het is trouwens zo dat mijn vennoot Dirk Sabbe en ikzelf elkaar op dat gebied perfect aanvullen: Ik ga voor groei en hij zorgt voor stabiliteit. Netlash is als het ware het resultaat van de vonken die ontstaan uit de elektriciteit tussen Dirk en mezelf.

Ben je een workaholic?

Oh nee, ik voel me zelfs vaak lui. Mijn grootouders waren boeren en ik zat als kind in het weekend dan ook steeds op de boerderij. Daar heb ik geleerd wat hard werken is. Ik denk ook niet dat een mens gemaakt is om stil te zitten, dan worden we ongelukkig. Nu doe ik wat ik graag doe en heb ik van mijn hobby mijn beroep gemaakt. Het nadeel is natuurlijk dat je dan geen hobby meer hebt. Doordat ik efficiënt kan werken geeft dat soms het beeld dat ik heel veel werk. Maar een workaholic ben ik niet. Ik plof 's avonds ook neer in de zetel voor de TV.

INTERNET

Ik zal het je maar vertellen, Bart: websites hebben geen toekomst meer. Facebook, Wikipedia, Google Maps en LinkedIn hebben het internet overgenomen. Waarom zou een bedrijf nog een eigen website nodig hebben?

Websites hebben zeker nog een toekomst. Ik geloof zelfs dat met alle sociale netwerken je eigen website nog belangrijker wordt. Het web wordt het hart van je communicatie strategie. Natuurlijk communiceer je over Facebook, Twitter, LinkedIn, enzovoort. Maar om een coherentie te creëren over alle verschillende webplatformen heen heb je een eigen website nodig. Die centrale plaats zou je in theorie ook op Facebook of zo kunnen bouwen, maar ik vind dat bedrijven het zich niet kunnen permitteren om hun core business uit handen te geven. Daarom heb je een eigen website nodig.

Zou je een KMO ook aanraden om eerder in een eigen website dan in een goed onderhouden Facebook pagina te investeren?

Door een commoditisatie van de technologie wordt het goedkoper om een basis website uit te bouwen. Ons eigen Fork CMS is trouwens binnenkort ook als Open Source beschikbaar. Een ander goed voorbeeld is een initiatief als Drupal Gardens, waar jouw 20 knappe koppen website op draait. Een eigen website ligt dus binnen het bereik van ieder bedrijf. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat sociale netwerken als Facebook zullen evolueren naar gedecentraliseerde structuren. Het wordt dan evengoed mogelijk om een eigen netwerk op je eigen site uit te bouwen, zonder het verlies van alle Facebook vriendjes.

ECONOMIE

Het internet is virtueel, creëert dat wel echte waarde? Zou het niet beter zijn voor onze economie moesten we weer in onze eigen productie voorzien voor het handelstekort nog verder oploopt?

Dat is de gedachtengang van een oude zak. Internet is niet virtueel, internet is echt. Wij zeggen nog dat we op het internet gaan, maar de huidige generatie jongeren zegt dit niet meer. Je zegt toch ook niet “Ik ga even elektriciteiten.” Internet is een essentieel en duurzaam onderdeel van onze economie.

Afstappen van onze diensteneconomie en teruggaan naar productie is volgens mij niet het juiste antwoord. In de jaren '80 was er ook al “made in Japan”, dus wat is er veranderd? Ons probleem is voornamelijk dat wij lui geworden zijn. Er is geen goede balans meer tussen werk en gemakzucht. Pas op, op individueel niveau kan je niemand dit verwijten. Ons systeem werkt gewoon luiheid in de hand. Als het verschil tussen 4/5e en fulltime gaan werken slechts €80 is, dan word je toch aangespoord om een dag per week in je tuin te gaan zitten nietsdoen?

Op zich is er niets mis mee met in je tuin te gaan zitten, daar kan je ook werken. Mensen zijn op zoek naar meer flexibiliteit in hoe ze arbeid verrichten. Kan dat geen oplossing zijn?

Ik vind het belangrijk dat mensen fysiek samen zitten in een bureauruimte, liefst met open bureaus. Een team moet samen aan één doel werken en dat moet op kantoor gebeuren. Als dat niet zo is dan breek je de gedachtenlijnen. Samen een proces doorlopen is als een estafette: winst of verlies wordt bepaald in hoe goed je het stokje aan elkaar kan doorgeven. Mensen hebben het ook nodig om naar een bepaalde plaats te gaan om te gaan werken. Ik moet opletten met dat te hard te zeggen, maar ik geloof dan ook helemaal niet in telewerken.

ETEN

Kook je zelf?

Als ik al ooit op prepensioen zou moeten gaan dan is kooklessen volgen nog wel iets wat ik zou willen doen. Op zondag kook ik vaak zelf. En dan heb ik er plezier in om eens geen proces of recept te volgen maar om wat te experimenteren. A/B testing, als het ware. Ik vind het wel leuk om met eten bezig te zijn en ik ben ook wel een wijnliefhebber.

Eet je gezond?

Ontbijten doe ik nooit. Men zegt dat dit ongezond is, maar voor mij werkt het wel. Ik moet honger hebben, in elke zin, om goed te kunnen werken. Ik eet ook altijd snel, maar nooit terwijl ik aan het werken ben. Je kan mij 's middags dan ook vaak hier in het Lepelblad vinden. Die mevrouw is zo'n beetje mijn tweede mama geworden die zorgt dat ik goed gevoed word.

Welk restaurant zou je nog willen aanraden?

Een leuk restaurant hier in Gent is “c-jean”, wat inmiddels trouwens een Michelinster heeft. In 2008 kwamen we hier met Netlash eten met toch overwegend mensen van de fastfood generatie. Het was zeer leuk om te zien wat voor een confrontatie het voor hun was om de gerechten uit onder andere de moleculaire keuken te ontdekken.

 

Lamsgehaktspiesjes met bulgur Tajine van vis

Bart en ik aten vanmiddag in “Het Lepelblad” in Gent. Eenvoudige, gevarieerde en vooral gezonde gerechten. Geen frietjes op het menu, dus. Bart koos voor de lamsgehaktspiesjes met bulgur. Ik nam de andere dagschotel, een lekkere tajine van vis. Het moet heerlijk zijn om zo in het centrum van een stad te werken en dagelijks lekker, gezond en toch goedkoop te kunnen eten.

 

Bart zijn advies voor mij was volgens hemzelf een cliché: “Volg uw passie”. Maar hij hoopt vooral dat ik niet voor een bedrijf ga werken en daardoor stop met ondernemen. Terechte bezorgdheid of slechte herinneringen uit de banksector? Nog 15 lunchgasten die daar hun mening over kunnen geven.