Lunchgesprek met Überblogger @bnox
Clo Willaerts is een echte online celebrity. Als internet een roddelblad was, dan stond Clo op de voorpagina. Überblogger @bnox organiseert niet enkel Girl Geek Dinners, treedt op als veelgevraagd spreker en schrijft een boek over social media. Nee, ze houdt er ook nog eens een full-time job bij Sanoma op na, waar ze net een eigen business unit uit de grond stampte. Die, u raadt het al, focust op internet en social media voor adverteerders.
Zal ik nu Bnox of Clo zeggen? Niet makkelijk voor iemand wiens internet naam bekender is dan haar doopnaam. 'Hey Koen!' roept ze al van ver. Het worden onze echte voornamen dus.
WERK
Een eigen business unit Clo, dan moet je nu gaan verkopen?
Ja, eindelijk hé. Ik heb altijd al gevonden dat in de internet sector zo weinig mensen naar een concreet doel toewerken. Toen ik bij Virgin werkte wist elke werknemer perfect wat zijn taak was. Wat je ook deed, uiteindelijk moesten die Boeings gevuld raken met passagiers. Maar in de internet business merk ik vaak dat mensen een nogal warrige agenda hebben. Men weet niet goed wat men verkoopt en er is geen gemeenschappelijk doel. Dus ik ben blij dat ik nu eindelijk onze kennis over internet marketing en social media kan gaan verkopen, samen met de reclamebureaus.
Je werkt bij Sanoma. Dus je hebt geen eigen bedrijf, ondanks al jouw bezigheden waar je gerust als consultant mee aan de slag zou kunnen?
Ik heb wel ooit mijn eigen bvba gehad. Maar als je dadelijk met 4 man personeel iets opstart dan weet je dat het geld er snel door is. Daarna ben ik dan als consultant aan de slag gegaan, maar toen ik bij Virgin een business plan indiende om een eigen afdeling op te starten heeft men mij gevraagd om werknemer te worden. En zo is het sindsdien gebleven.
Zie je dat dan niet als een beperking van je vrijheid, dat statuut van werknemer?
Helemaal niet. Als je binnen een groter bedrijf iets opstart kan je van de omkadering van het bedrijf genieten. Boekhouding, IT, personeelsbeheer: je hoeft je hier allemaal geen zorgen over te maken. Bovendien is er steeds de druk van de andere collega's die nauwlettend volgen of je wel iets oplevert. Langs de ene kant is dat minder vrijheid, maar langs de andere kant draag ik op die manier meer ook verantwoordelijkheid dan iemand die een startup lanceert. Je bent wel verplicht om continu verantwoording af te leggen.
ECONOMIE
Met VC geld je eigen startup uit de grond stampen zie je dan niet zitten?
Ik denk niet dat venture capital verbranden dé manier is om onze economie te redden. Tegenwoordig ontstaat er zelfs een soort van fail cult, waarbij men fier is om te falen. Vroeger was er zelfs zoiets als de club van The Survivors, mensen van de eerste internetgolf die allemaal al eens failliet geweest zijn. Enfin, met de knipoog hé. Akkoord dat je na een mislukte startup niet gebrandmerkt moet worden, maar de nadruk moet toch altijd op resultaat liggen. Startups geloven maar al te graag in het “gat in de markt” maar op internet bestaat dat niet. Dat werkt alleen in de offline wereld. Internet is zelfs geen markt op zich. Het is een kanaal naar andere markten.
Wat is er dan fout aan ondernemen vanuit een startup met VC geld?
Op zich niets, maar het is de manier waarop we de zaken aanpakken. Hier maken we rond elk klein ding direct een heel verhaal. Ik heb ooit een paar weken in Nigeria rondgetrokken en dat heeft mijn leven echt veranderd. Ik heb daar leren glimlachen. Iets zeer eenvoudig. Dat komt omdat de mensen ginder het leven niet zo ingewikkeld maken. Ze plannen niets, maar dingen gebeuren en ze helpen elkaar. Ik heb het gevoel dat bij ons niets meer casual kan gebeuren. Wij zouden gebaat zijn met wat meer plantrekkerij, zoals in Nigeria, in ons ondernemerschap.
INTERNET
Dus we moeten meer casual gaan ondernemen. Hoe zie je dat dan?
Door het internet is de kost om een bedrijf op te starten naar nul gegaan. Ik vind dat je eerst je initiatief online moet zetten en pas financiering zoeken als je iets te tonen hebt. Ik heb nu 33 Girl Geek dinners op 3 jaar tijd georganiseerd. Dit zou nooit mogelijk geweest zijn zonder het internet en de tools die dat mij biedt. En dankzij de exposure en communicatiemogelijkheden van het internet ben ik er altijd al in geslaagd om de evenementen gratis te houden, zelfs met eten.
Direct al je ideeën op het internet zetten. Dat zullen de patent advocaten niet graag horen.
Ik begrijp die mensen ook niet. Wanneer je als bedrijf in deze internet tijd geen kennis wil delen dan maak je jezelf zwak. Wikipedia bevat alle kennis, maar uiteindelijk is de kennis maar zoveel waard als de persoon die ze verkondigt. Het gaat over mensen en hun reputatie. Mensen moeten nog altijd een vak leren willen ze serieus genomen worden.
Je vertelde dat het internet een kanaal is. Hoe kan je dat dan gebruiken in bijvoorbeeld de kleinhandel?
Wanneer je “First as Tragedy, Then as Farce” leest, dan merk je dat de industriële revolutie zich omkeert. Na de massaproductie gaat de consument terug op zoek naar originaliteit. Cijfers blijven belangrijk, maar sociaal en ethisch verantwoord ondernemen zal terug opleven. Je koopt een brood bij de bakker omdat je daar terecht kan wanneer het brood niet deugt. Bovendien is die bakker fier op zijn product en straalt hij dat ook uit. Om die meerwaarde naar voor te laten komen kan je het internet perfect gebruiken. Ik schrijf hierover trouwens in September een column in Inside Internet.
ETEN
Gebruik je weleens eten in je projecten?
Zeker. De Girl Geek Dinners zijn niet voor niets dinners. Zo komen de tongen los. Uiteindelijk komen de girls voor elkaar. Ik vind het ook belangrijk dat de kwaliteit van de maaltijd goed is. Het eten is uiteindelijk het cement van het netwerk.
Ga je ook professioneel op lunchmeeting?
Een heel leuk initiatief waren de Office Picnics. Om de juiste setting te creëren voor onze Vrouwen in Internet roadshow hebben we ervoor gekozen om telkens picnic te serveren. Het leuke eraan was dat alle onderscheid in hiërarchie wegvalt van het ogenblik je mensen op een picnicdeken op de grond laat gaan liggen. Zo mondde wat anders een saaie presentatie geweest was vaak uit in een creatieve brainstorm met een mogelijke klant.
Sta je zelf graag in de potten en pannen te roeren?
Ik vind koken voor mijn gezin heel belangrijk. Niet dat ik een keukenprinses ben. Ik haal zo ongeveer het niveau van Ons Kookboek. Maar ik vind koken gewoon de mooiste manier om voor iemand te zorgen. Koken is echt zorgzaam zijn. Ik hou er dan ook aan om zelf te koken, zelfs na een zware dagtaak. Ik kijk er trouwens al naar uit om mijn dochter te leren koken, net zoals mijn moeder mij dat heeft geleerd.
Wat is je leukste restaurantervaring?
Ik ben onlangs met 3 vriendinnen op een back-to-basics vakantie naar Texel geweest. Zelf water halen aan de pomp en koken op een houtvuur en van die dingen. Daar hebben we overheerlijk gegeten in het Whiskey restaurant “Het Kompas”. Een stukje runds, een stukje schaap, mosselen met safraan: allemaal kleine gerechtjes telkens met een bijpassende Whiskey geserveerd. Ongelooflijk hoe die man de subtiele en verrassende smaken kon combineren. Dat is dan ook mijn restaurant suggestie.
Clo heeft me verrast. Waar ik dacht een echte always-on-woman te kennen, weet ik nu dat ze ook offline durft te gaan. Naar het echte leven, de brick & mortar economie, de mensen en de dingen. Hoe ze het allemaal gecombineerd krijgt weet ik nog altijd niet. Maar wat ik wel geleerd heb is dat ook werknemers grootse dingen kunnen verrichten. Kwestie van in de juiste omgeving te landen.
Commentaren
Knap artikel van een knappe
Knap artikel van een knappe kop. Ik herken je stijl in de vragen van het economie stukje. De lengte van je artikel is goed en het leest prettig. Ik ben alvast benieuwd waar jullie eten en hoe jij het restaurant, sfeer en eten beoordeelt. Past misschien in het hoofdstukje eten.
Kijk al uit naar je artikel van morgen, doe zo voort!
Bart
Link met resto.be is
Link met resto.be is misschien wel leuk.
In de zijbalk een overzicht van het restaurant op resto en dan kunnen we in de comments nog onze opinie posten. Eens over nadenken.
Ik heb er ook aan gedacht om het in het artikel te verwerken, maar dan wordt het een restaurant review, terwijl de aandacht op het gesprek moet liggen.