Internet, GSM's en bosbeheer

WERK

Je bent niet de typische CEO die op alle events aanwezig is en bijna nooit op kantoor komt. Hoe komt dat?

Het coachen van het team en het managen van projecten neemt vandaag zowat het grootste deel van mijn tijd in beslag. Al moet ik zeggen dat ik mezelf eerder een business developer vind dan een manager. Ik zou meer moeten buiten komen, meer tijd moeten hebben om na te denken. Maar vandaag ligt de focus op het uitbouwen van het Cherry Mobile team.

Wat is Cherry?

Cherry is een product wat we vorig jaar gelanceerd hebben. Je kan ermee over internet bellen via je GSM. Cherry is voor je GSM wat Skype is voor je PC, maar dan beter. Zo heb je 1 mobiel nummer en 1 voicemail, zowel voor je gsm als voor je voice over IP oproepen. Al snel moesten we vaststellen dat de eerste versie van het product gewoon niet goed genoeg was. In een mobiele omgeving is de kwaliteit veel moeilijker te garanderen. Ook is het belangrijk dat je automatisch op het GSM netwerk kan overschakelen wanneer je WiFi verbinding wegvalt. Dat allemaal combineren met een goede gebruikerservaring bleek niet evident.

Dus Cherry is gefaald?

We zijn niet gefaald, we hebben veel geleerd. Je mag niet vergeten dat we met Cherry het eerste bedrijf in de wereld zijn dat deze technologie uberhaubt in huis heeft. Nergens anders slaagt men erin om convergentie tussen voice over IP en gsm telefonie te realiseren. In België heeft men wel vaker de reflex om te zeggen “Stop met dromen, je bent maar een kleine KMO in België”. Maar vanuit het buitenland krijgen we bewondering alom. Vele operatoren dromen van voice over IP op een GSM, maar wij doen het. Daarom hebben we ook besloten om met een kapitaalsverhoging van 5.6 miljoen Euro een tweede, volledig vernieuwde, versie van Cherry in de mark te zetten. Nu staan we er volledig met een betrouwbare gesprekskwailteit en een ervaring die voor de gebruiker volledig transparant is. Op becherry.be kan je jezelf nu trouwens al registreren om beta tester te worden.

ECONOMIE

Hoe ben je erin geslaagd om in België meer dan 5 miljoen op te halen?

We zijn er relatief makkelijk in geslaagd om kapitaal op te halen in België, al ben ik er wel van overtuigd dat we in de Verenigde Staten 5 keer zoveel zouden ophalen met hetzelfde plan. Nu moeten we er rekening mee houden dat wanneer we onze eerste milestones halen, we waarschijnlijk opnieuw naar vers geld zullen moeten gaan zoeken. In onze business kan je zonder geld geen speler van wereldformaat worden.

Hoe komt het dat er zo een groot verschil is tussen België en de US als het over start-up cultuur gaat?

Wij leren onze kinderen niet meer om te creëren. Vlaanderen heeft gedurende 40 jaar een sterke KMO economie uitgebouwd. Nu dat de ondernemers van toen stilaan met pensioen gaan, zit België met een gigantisch probleem. Onlangs las ik een studie die naging hoeveel procent van de mensen een eigen zaak zou willen starten. In de Verenigde Staten was dit 52%, in Frankrijk 14% en in België 4%. Daarbij waren Vlaanderen en Wallonië er even erg aan toe. Dat is nefast voor de economie.

Hoe kunnen we dan meer mensen aansporen om te gaan ondernemen?

Mijn voorstel is om in het onderwijs, vanaf het 1e kleuterklasje, kinderen elk jaar een project te laten doen waarbij ze iets moeten creëren. In het begin hoeft dat geen economische creatie te zijn, maar een projectje waar ze zelf voor kiezen en wat ze zelf mogen uitwerken. Zo kan je kinderen leren dat het goed is om trots te zijn. Degene met het beste projectje verdient een beloning. En tegen de anderen moet je zeggen: “Volgende keer is het misschien aan jou.” Een mooi voorbeeld is het verhaal wat ik hoorde van een professor entrepreneurship aan het MIT: Als een kind in de Verenigde Staten een limonadestandje voor zijn deur zet om zo een dollar bij te verdienen, dan zijn de ouders trots op hun kind. In België zouden we eerder beschaamd zijn om wat de buren wel niet zouden denken als onze kinderen geld zouden proberen te verdienen door limonade te verkopen. Wij moeten opnieuw leren dat het goed is om trots te zijn als je ergens beter dan de rest in bent. Vandaag belonen we mensen om in de grijze middenmoot te blijven zitten.

Trots zijn op ondernemen kan pas als je ook durft ondernemen. Velen durven de stap niet te zetten.

Durven ondernemen hangt ook samen met durven falen. Kunnen toegeven dat je mislukt bent is iets wat bij ons niet ingeburgerd is. Kijk maar naar politici: die maken nooit fouten. Terwijl het niet slecht zou zijn moesten we eens de analyze durven maken van bijvoorbeeld onze aanpak van de bankencrisis. Gedurende maanden heeft men ons proberen uit te leggen dat het te riskant was voor de overheid om in Fortis te blijven investeren, want Fortis is 3 keer groter dan het ganse BNP van België. Maar dat is een foute redenering. Het is als de waarde van een huis gelijk stellen aan de maandelijkse afbetaling die je doet . Het gevolg is dat we het enige land zijn dat zijn eigen bank verkocht heeft aan het buitenland. Nu, 2 jaar later, zouden we moeten durven toegeven dat we daar een fout gemaakt hebben. Maar in onze cultuur wordt dat niet gedaan. We vinden een substituut-probleem als BHV uit en niemand neemt zijn verantwoordelijkheid voor fouten van het verleden.

Je bent ook eigenaar van een stuk bos. Wat doe je daar nu in godsnaam mee? Het lijkt me zo de meest dode investering die je je kan indenken.

Ik denk dat we meer op onze natuurlijke sterktes moeten vertrouwen. Veel mensen weten niet dat wij een grote expertise in bosbeheer hebben. In het zuiden van het land hebben we een zeer grote oppervlakte aan bosgebied. Ik denk dat we deze natuurlijke rijkdom nog veel meer kunnen benutten. Zo worden bijvoorbeeld de takken van gevelde dennenbomen vandaag in het bos achtergelaten, terwijl dit perfecte biomassa kan vormen om energie te creëren. Ook de bouwsector zou kunnen innoveren door meer hout te gebruiken in plaats van beton. Je zou ervan versteld staan hoeveel een bos kan leveren. In landen als Zweden en Laos zijn ze daar veel meer mee bezig dan hier bij ons.

Wist je bijvoorbeeld dat bij ons bossen dikwijls veel te vroeg gekapt worden omwille van successierechten? Een boom die 150 jaar moet groeien, daar betaal je ten minste 3 keer successierechten op vooraleer hij opbrengt. Daarom wordt er dikwijls tot voortijdige kap besloten. In Frankrijk heeft men dit opgelost door de successierechten op bossen af te schaffen, waardoor mensen meer geneigd zijn om in bosbouw te investeren. Een bos planten vind ik het beste voorbeeld van duurzaam ondernemen.